احساس خریدنی نیست
پول می تواند:
تختخواب بخرد ولی خواب را نه!
کتاب بخرد ولی خردرا نه!
ساعت بخرد ولی زمان را نه!
شریک بخرد ولی رفیق واقعی را نه!
زیور آلات بخرد اما زیبایی را نه!
غذا بخرد ولی اشتها و خوردن را نه!
دارو بخرد ولی سلامتی را نه!
حلقه بخرد ولی عشق ازدواج را نه!
سرگرمی بخرد ولی خوشحالی دایمی را نه!
احساس خریدنی نیست .
کسانی که با زبان پول صحبت می کنند، خودشان را خیلی راحت می فروشند، ولی اشخاص با شخصیت درست فروشی نیستند .
رسیدن به پول هدف نیست، پول وسیله ای است برای رسیدن به هدف!
نوشته شده توسط حسین در دوشنبه هفتم آبان 1386 ساعت 23:35 | لینک ثابت |
با سلام :
عمر بگذشت به بى حاصلى و مسخرگى
چه توانى كه ز كف دادم مفت
من ندانستم و كس نيز به من هيچ نگفت
قدرت عهد شباب
مىتوانست مرا تا به خدا پيش برد
ليك بيهوده تلف گشت جوانى
هيهات و صد افسوس كه چون عمر گذشت
معنى اش فهميدم...
حسین جعفری هستم
وطنم سرزمین لاله های سرخ و کوههای سر به فلک کشیده سرزمین اشک و لبخند قلب تپنده ی اسیا افغانستان است
دانشجوی پزشکی ام و متولد 1360 تهران .
اندیشیدن، عشق و هدف را دوست دارم همان طور که سکوت را...
رنجها و دردها و اشک ها را بیشتر از شادی و لبخند دوست داشته ام فقط به این دلیل که احساس می کنم در عمق انها می توان درسهای ژرفتری یافت .
نمی دانم چرا ؟
اما خدا را در درددلهای گاه و بیگاه و نوشته هايم دوست داشتنی تر جسته ام تا...
دوسالیست درگیر سوالات بی جواب زیادی هستم و هر چه بیشتر جسته ام کمتر یافته ام .
می دانم !
گمشده ای دارم اگر چه فهمیدم گمشده ی من عشق و انسانهای زمینی نیستند اما من هنوز هم گاهی ...
فقط می دانم باید در جستجوی راه باشم نه همراه...
به وب لاگ من هم بیایید و نظر بدید . ممنونم
عمر بگذشت به بى حاصلى و مسخرگى
چه توانى كه ز كف دادم مفت
من ندانستم و كس نيز به من هيچ نگفت
قدرت عهد شباب
مىتوانست مرا تا به خدا پيش برد
ليك بيهوده تلف گشت جوانى
هيهات و صد افسوس كه چون عمر گذشت
معنى اش فهميدم...
حسین جعفری هستم
وطنم سرزمین لاله های سرخ و کوههای سر به فلک کشیده سرزمین اشک و لبخند قلب تپنده ی اسیا افغانستان است
دانشجوی پزشکی ام و متولد 1360 تهران .
اندیشیدن، عشق و هدف را دوست دارم همان طور که سکوت را...
رنجها و دردها و اشک ها را بیشتر از شادی و لبخند دوست داشته ام فقط به این دلیل که احساس می کنم در عمق انها می توان درسهای ژرفتری یافت .
نمی دانم چرا ؟
اما خدا را در درددلهای گاه و بیگاه و نوشته هايم دوست داشتنی تر جسته ام تا...
دوسالیست درگیر سوالات بی جواب زیادی هستم و هر چه بیشتر جسته ام کمتر یافته ام .
می دانم !
گمشده ای دارم اگر چه فهمیدم گمشده ی من عشق و انسانهای زمینی نیستند اما من هنوز هم گاهی ...
فقط می دانم باید در جستجوی راه باشم نه همراه...
به وب لاگ من هم بیایید و نظر بدید . ممنونم
